korktuğum şeyler

annenle baban her kavga ettiğinde ikili ilişkilere olan inancın biraz daha eksilir. evdeki gerginlik, huzursuzluk, kırgınlık.. hisleri tüm gücünü toplayıp midene sağlam bir yumruk atmışçasına karnını ağrıtır. evlenecek kadar birbirini sevmiş bu iki insanın her kavgası bir öncekine göre biraz daha hüzün doludur, her tartışmaları öncekinden daha acımasızdır ve her yenisi insana sevgiden daha çok uzaklaşıldığını hissettirir. -düşünürsün- sevgi zaman geçtikçe mi azalır? sevgi azalabilen bir şey midir? yoksa hiç sevmemişler midir birbirlerini? tanışmalarının başından beri sadece birbirine tahammül edebilen iki insanın artık tahammül sınırına yaklaşması mıdır bu olanlar? -sorarsın- ilişkinin başında da kavga eder miydiniz böyle? ‘ederdik tabi ara ara ama böyle olmazdı o zamanlar hiç.’ niçin evlendiniz peki? ‘sevdik.’ -onlar bile niçin evlendiklerini tam olarak bilmiyorlar yani, daha çok düşünürsün, soramazsın- sevdiniz demek, eskidendi yani artık sevmiyor musunuz birbirinizi?

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

sana dair bana ait

00:43

hasbihal