aileyle sevişememek
karşılıklı olan durumdur. önce onlar sizi sevmiyor, sonra da siz onları. çocukluğuma dair o kadar çok beni değersiz hissettirdikleri anım var ki. şimdi neden böyle diye konuşmak istediklerinde, hiçbir şey olmamış bütün sıkıntı benden kaynaklanıyormuş gibi davrandıklarında bile ağzımı açıp anlatacak kadar açıklama ihtiyacı duymuyorum. ailesini çok seven ve benim gibi hissedenlere garip garip bakanları da anlamıyorum. herkesin ailesi sizlerinki gibi sevgi pıtırcığı değil maalesef. aile tanımını değiştirmekte fayda var belki de. karşılıklı birbirini seven, değer veren, saygı duyan insan, hayvan, bitki artık içine ne koyarsanız o. gerçekten evlenirken, çocuk yaparken iyi düşünün. hiçbir çocuk lütfen beni dünyaya getirin diye size yalvarmıyor. dünyaya getiriyorsanız belli sorumlulukları alarak getiriyorsunuz ve bunu olabildiğince yapmaya çalışın. mutsuzluğunuzu yaymaya gerek yok.